Koen Pardijs, een jonge 'wetenschapper' die op slechts 5-jarige leeftijd al bezig was met proefjes bij NEMO in Amsterdam, was een uitzonderlijke jongen. Zijn scherpzinnigheid, leergierigheid en buitengewone sociale vaardigheden maakten hem geliefd bij velen.
Voordat Koen overleed aan de gevolgen van een hersenstamtumor, waren zijn gedachten gericht op zijn familie in Amersfoort. Met een ongekende moed sprak de 12-jarige tot hen: "Laat jullie leven niet verpesten door mijn ziekte. Jullie moeten gelukkig zijn," een boodschap doordrenkt met liefde en mededogen.
Koen Pardijs mag dan niet meer fysiek aanwezig zijn, maar zijn inspirerende woorden resoneren door, herinnerend aan de kracht van liefde en veerkracht. Zijn nalatenschap leeft voort in de harten van degenen die zijn verhaal kennen, en zijn boodschap van geluk en hoop blijft onuitwisbaar.